خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )
554
نهج البلاغة ( فارسى )
171 - از خطبههاى آن حضرت عليه السلام است ( در بعض از صفات خداوند سبحان ) : قسمت أول خطبه ( 1 ) سپاس خداوندى را كه از او نمى پوشاند آسمان و زمينى آسمان و زمين ديگر را ( علم او به همهء اشياء احاطه دارد و چيزى از او پوشيده نيست ، زيرا اگر به غير اين باشد مستلزم محدود بودن علم او گردد و محدوديّت از لوازم امكان است . مستفاد از ظاهر فرمايش امام عليه السّلام : و لا أرض أرضا يعنى از او پنهان نمى كند زمينى زمين ديگر را ، آنست كه زمين هم مانند آسمان هفت زمين مى باشد ، چنان كه در قرآن كريم س 56 ى 12 مى فرمايد : اللّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يعنى خداوندى است كه آفريد هفت آسمان و مانند آن زمين را ، و عقيدهء بعضى آنست كه زمين يكى است و مراد از هفت زمين هفت اقليم و هفت قسمت از زمين است ، ولى بر هر مرد مسلمان لازم است كه در اين گونه از مسائل به ظاهر آنچه كه خدا و رسول و اوصياء آن حضرت عليهم السّلام فرمودهاند ايمان داشته و به صحّت و راستى آنها تصديق نمايد ، زيرا اگر بخواهيم بوسيلهء عقول ناقصهء خود يا بتوسّط آراء مختلفه و گفتارهاى گوناگون به حقيقت اين نوع مطالب پى ببريم به جائى نرسيده و سودى بدست نمى آوريم ، بلكه حيران و سرگردان خواهيم ماند ، چنان كه در شرح خطبهء نودم ( 90 ) اشاره شد ) .